Kenmerken van hoogbegaafdheid

Mijn cliënten bezitten vaak de volgende karakteristieken, zo kenmerkend voor hoogbegaafdheid*:

  • snel in hun denken,
  • een voorliefde voor ontdekken en complexiteit,
  • autonoom in hun willen,
  • gedreven in hun nieuwsgierigheid,
  • intens in hun emotionele beleving,
  • sensitief in hun perceptie,
  • breed in hun interesse & vermogens
  • en met een creativiteit die dwingt tot scheppen.

*Het begrip hoogbegaafd is niet zonder haken en ogen. Het heeft vele verschillende definities met intense discussies tussen voor- en tegenstanders van zienswijzen. Ik hanteer voornamelijk de kwalitatieve kenmerken van hoogbegaafdheid zoals geschetst in het Delphimodel (Kooijman-van Thiel, 2008):

 

Delphi Model van HoogbegaafdheidDelphimodel Hoogbegaafdheid

 

Een hoogbegaafde is een snelle en slimme denker, die complexe zaken aankan. Autonoom, nieuwsgierig en gedreven van aard. Een sensitief en emotioneel mens, intens levend. Hij of zij schept plezier in creëren.

Bron: Delphimodel Hoogbegaafdheid (Kooijman-van Thiel, 2008)

 

 

 

 

Sociaal-emotionele & fysieke aspecten vaak onderbelicht

Vaak beperkt het begrip hoogbegaafdheid tot de cognitie, het denken, en blijven de kenmerkende aspecten en behoefte van hoogbegaafden op het sociaal-emotionele, het fysieke en/of het spirituele vlak  sterk onderbelicht. Hoogbegaafden herkennen niet alleen snel vakgebied-overschrijdende patronen en gaan makkelijk naar meta-niveau waarvandaan zij systeem-overschrijdend kunnen kijken. Naast hun rijkgeschakeerdheid in denken, bezitten ze dat net zo in het emotioneel beleven,in het sensomotorisch waarnemen, en (spiritueel) bewust zijn. Zaken die zij van nature en vanzelfsprekend met grootse breedte, wijdsheid en diepgang doen. Hoogbegaafden hebben als het ware een zeer efficiënt neurologisch systeem. 

“Anders”

Veelal beseffen hoogbegaafden niet, dat anderen de wereld niet in dezelfde “hoge resolutie” ervaren, wat vaak tot misverstanden en frustratie leidt. Het zelf dusdanig anders in elkaar gestoken zijn op zo’n afstand van de populatie meer rond het midden, wordt wel gevoeld, maar slecht geduid, wat het verhouden tot anderen en jezelf ongemakkelijk kan maken en in het sociale verkeer zowel privé als zakelijk kan frustreren.